Start Nr 124 Godki gwarom pisane. Szczepionki str.23
Godki gwarom pisane. Szczepionki str.23

No nie wiym ki diasek me podkusił coby ze spólnikiem sie sołtysa pytać o - jako mi tu spólnik godoł -„trzeciom dawke”! Kiebyk ino wiedzioł co bedzie z tyk śpasów… na mój dusiu! No hale zaconek od wiyrchu, a tu trza za kolejom. Ino prosem wos piyknie! Nie mlejcie ozorem na prawo i lewo jako naso wioskowa bojcarka babka Jagata. Bo mie juz sołtys z kumendantem Sanepidami strasom. Moze skróny tyk dawek ftoryk sołtys przyjon śtyrnoście? Nie wiym… hale moze i nie było by takiego holofu kieby w Gminie pani Krysia z paniom  Wandziom nie pokrynciły wiadomości… moze!? Przysła w piontek po połedniu (wiym, bo Krysia, pedzioła Zosi, Zosia Julkowi, tyn swojej Czesi, Czesi nie mieli śtym nic do rzecy, hale przyjechoł do nos Pavel do swojej Vanesy, (ftoro zakiel nie wyjechoła do Pragi była Herminom, hale ze nik ni móg hań wyśpekulować coz to za imie, no to se wydumała (jak mi tu godo redachtorko) „zdrobnienie” – Vanesa – nei teroz, to juz jom mogom ino pomylić z proskiem do pranio, jabo trutkom na mysy) ta pedzioła babce Jagacie – nei do połednia w sobote coło wioska była pod Gminom!