W ostatnich dniach października PiS zwołał wielką konferencję programową pod tytułem Myśląc Polska. Ostatecznie, zdaniem prezesa PiS Kaczyńskiego, konferencja ta swoimi skutkami powinna wyjść daleko poza granice naszej ojczyzny: to pierwszy krok w budowie wielkiego programu, wielkiej zmiany dla Polski, dla Europy, dla naszej cywilizacji.

W zasadzie nie mam problemu z tym, jak potraktować te zapowiedzi. To marzenia polityka, który chciałby zostać zapisany w historii nie tylko Polski, ale i świata jako wielki mąż stanu, jako twórca wielkiego programu wielkiej zmiany dla naszej cywilizacji… Ale to jednocześnie marzenia polityka, który już dwukrotnie podejmował się dokonania wielkich zmian we własnej ojczyźnie. Jako przywódca będącej u władzy partii, przez w sumie dziesięć lat za nic nie odpowiadając, decydował o najistotniejszych działaniach i decyzjach rządu, mających wprowadzać w życie jego pomysły na kraj szczęśliwości. Jak sam przyznał po ostatnich ośmiu latach wcielania swoich idei, jednak ona [przebudowa państwa – przyp. redakcji] się załamała, bo trzeba by ją zacząć od przebudowy sądownictwa, a to się nie udało. Tym stwierdzeniem sam przyznał, że w zasadzie doprowadził do kryzysu państwa, które utknęło w niedokończonej przebudowie, a sądownictwo oparte na budzących konstytucyjne wątpliwości ustawach i rozporządzeniach znalazło się w totalnej zapaści.